|
Wzorzec FCI nr 227 wersja
angielska
Pochodzenie: Tybet
Patronat: Wielka
Brytania
Wrażenie ogólne:
Harmonijny, krzepki, obficie owłosiony.
Cechy charakterystyczne:
Wesoły i pewny siebie.
Usposobienie: Czujny,
zrównoważony, nieco nieufny w stosunku do obcych.
Głowa i czaszka:
Obfite owłosienie głowy opada nisko na oczy, obfite owłosienie pyszczka
i brody. Czaszka umiarkowanie wąska, zwężająca się za oczami, nie całkiem
płaska, ale nie wypukła lub jabłkowata. Prosty grzbiet kufy. Stop
umiarkowanie zaznaczony. Nos czarny. Kufa około 4cm, ale nie graniasta.
Długość od końca nosa do stopu wynosi około 1/3 całej długości głowy.
Oczy:
Średniej wielkości, osadzone z przodu czaszki, owalnego kształtu,
niezbyt duże, nie wyłupiaste, czy też małe i zapadnięta; ciemne. Białkówki
niewidoczne ani pod ani nad tęczówką.
Uszy: Zwisające,
bardzo bogato owłosione.
Szyja: Silna
i dobrze wysklepiona.
Zgryz: Górne
siekacze tuż za dolnymi (ścisły przodozgryz). Siekacze rozstawione
szeroko i w linii tak prostej, jak to możliwe. Pełne uzębienie pożądane.
Kończyny przednie:
Łopatki dobrze kątowane. Kończyny przednie proste, obficie owłosione.
Tułów: Długość
od kłębu do zadu większa niż wysokość w kłębie. Dobrze ożebrowana klatka
piersiowa. Grzbiet prosty. Silne lędźwie. Harmonijny i zwarty.
Kończyny tylne: Dobrze
rozwinięte i umięśnione. Dobre kątowanie. Obficie owłosione. Stawy skokowe
oglądane z tyłu równoległe i ustawione niezbyt blisko siebie.
Łapy: Okrągłe,
kocie, o mocnych opuszkach. Bogato owłosione.
Chód: Swobodny
i żwawy.
Ogon:
Osadzony wysoko, noszony dość wysoko nad grzbietem i zupełnie
równolegle do niego, a nie haczykowato wygięty. Koniec często załamany.
Obficie owłosiony.
Szata: Włos
okrywowy długi, ciężki, prosty, twardy, nie wełnisty, nie jedwabisty.
Umiarkowane podszycie. Maść: złota, piaskowa, miodowa, ciemnoszara,
łupkowa, dymna, łaciata, czarna, biała lub brązowa. Wszystkie te kolory są
równocenne.
Wielkość: Idealna
wysokość 25,4cm w kłębie dla psów. Suki nieco mniejsze.
Wady: Wszelkie
odstępstwa od powyższych cech powinny być uznane za wady, których ocena
powinna być w ścisłej proporcji do ich stopnia.
Uwaga: Samce
powinny mieć dwa jądra normalnie wykształcone, całkowicie opuszczone do
moszny.
|