|
Toaleta
Toaleta obejmuje szereg operacji, mających na celu sprawienie,
by pies wyglądał jak najlepiej. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na
to, by był zdrowy; w przeciwnym razie cały wysiłek, by upiększyć mu sierść,
pójdzie na marne. Trzeba też wyeliminować zewnętrzne pasożyty, pielęgnować
pazury, uszy, zęby.
Łatwiej jest pielęgnować sierść lhasa apso niż innych psów o długiej
sierści, z powodu jej struktury.
Jest relatywnie łatwo pielęgnować sierść takiego psa. Jest ona gęsta,
naturalnie opadająca. Rzadko się zdarza, by tworzyły się supły, chyba, że
jest zaniedbywana od dłuższego czasu. Dobrze jest przyzwyczajać psa, już od
najmłodszych lat, do różnych czynności związanych z toaletą, które trzeba
będzie wykonywać przez całe jego życie.
Na początku (do 4 miesiąca), większość z nich wydaje się zbyteczna;
sierść nie jest jeszcze całkowicie ukształtowana, więc strzyżenie i
szczotkowanie nie zabiera wiele czasu. Jednak te rutynowe czynności są
bardzo ważne; jeśli nasz przyjaciel przyzwyczai się stopniowo do tej
szybkiej, codziennej toalety, nie będzie ani agresywny, ani przestraszony,
gdy będziemy powtarzać te same czynności w trakcie dłuższej toalety. Aby
Wasz pies miał piękną sierść, przede wszystkim musi być całkowicie zdrowy.
Wygląd sierści jest swego rodzaju barometrem, który pozwala dowiedzieć się
czy pies jest w najlepszej swej formie czy przypadkiem cierpi na jakąś
chorobę. Sierść szorstka lub bez połysku jest sygnałem alarmowym: lepiej
zabrać psa do weterynarza. Ten zbada psa i określi przyczyny złego wyglądu
sierści. Przyczyną takiego stanu rzeczy, mogą być pasożyty, niedostatki w
żywieniu, uszkodzenie wątroby lub inne patologie, łatwe do wyleczenia, gdy
są wykryte w czas.
Przyjmijmy, że Wasz przyjaciel jest zdrów. Najpierw musicie go nauczyć
cierpliwego stania i leżenia na stole. W ten sposób będziecie mogli
spokojnie wykonywać wszystkie czynności związane z higieną, bez potrzeby
gonienia go po całym domu. By przejść do toalety, potrzebujecie klasycznej
drucianej szczotki, bez kuleczek na końcach, grzebienia o długich i szeroko
rozstawionych zębach oraz grzebienia o gęstych zębach.
Przed czesaniem spryskajcie sierść psa odpowiednim preparatem
nawilżającym i natłuszczającym, dostępnymi w sklepach specjalistycznych.
Najpierw szczotkujecie psa zgodnie z ułożeniem sierści. Róbcie to
delikatnie i bez przerw. Jest ważne dojście aż do skóry, uważając jednak,
by jej nie podrapać. Tę czynność należy wykonać też na łapkach i brzuchu.
Musicie więc nauczyć swojego przyjaciela leżenia na boku, by łatwo wam było
dojść do tych części ciała. Za drugim razem możecie uczesać całe ciało
grzebieniem z rzadkimi zębami, by uniknąć ewentualnego filcowania.
Niektóre części ciała lhasa wymagają szczególnej troski. Okolice oczu
powinny być czyszczone codziennie, gazikiem nasączonym gotowymi środkami,
dostępnymi w sklepach specjalistycznych i lecznicach weterynaryjnych.
Następnie użyjcie grzebienia gęstszego, by dokładnie rozczesać pyszczek.
Higiena uszu jest równie bardzo ważna. Aparat słuchowy nigdy nie może być
zarośnięty sierścią. Możecie ją usunąć palcami lub używając pęsety. Nie
wolno samemu zbyt głęboko manipulować wewnątrz ucha! Możecie nieświadomie
spowodować małe naruszenie, z którego może wyniknąć infekcja. Najlepiej te
delikatne czynności pozostawcie lekarzowi. Trzeba również przycinać sierść,
rosnącą między opuszkami i naokoło stopy. Okresowo przycinajcie pazurki.
Do kąpieli naszego lhasa będzie potrzebny szampon przeznaczony dla psów
długowłosych oraz balsamu dobrej jakości. Gdy kąpiecie psa pierwszy raz,
bierzcie pod uwagę, że Wy tez możecie mieć przy okazji mały prysznic. Na
dnie wanny należy rozłożyć gumową podkładkę lub ręcznik, by pies się nie
ślizgał i nie zrobił sobie przy tym krzywdy i by się nie bał, co
spowodowałoby skojarzenie kąpieli z czymś nieprzyjemnym. Umieśćcie go
następnie w wannie i możecie rozpocząć kąpiel. Woda powinna mieć
temperaturę minimalnie wyższą od temperatury ciała. Trzeba uważać, by woda
nie dostała się do uszu. Gdy zmoczymy psa, namydlamy go i myjemy masując,
by szampon doszedł do skóry. Spłukujemy obficie i ponownie myjemy. Po
drugim spłukaniu, rozpuście łyżkę balsamu w litrze letniej wody i spłuczcie
psa. Okryjcie waszego pupilka ręcznikiem, niech trochę w nim obeschnie.
Następnie suszcie, pomagając sobie przy tym szczotką. Pamiętajcie, żeby
podmuch powietrza z suszarki nie był zbyt gorący. Przy każdorazowej kąpieli
należy sprawdzić gruczoły około odbytowe.
Sprawdzajcie czy Wasz pies nie ma pasożytów zewnętrznych (pcheł,
kleszczy). Jeśli są, używajcie specjalnych środków, poleconych przez
waszego weterynarza. Do czyszczenia zębów używajcie szczoteczek i past
przeznaczonych wyłącznie dla psów. W przypadku wystąpienia kamienia
nazębnego, należy udać się do weterynarza, który w fachowy sposób go
usunie. Taki zabieg jest niezbędny, w innym przypadku nasz pupil będzie
cierpiał z tego powodu na choroby przyzębia.
|
